ahanda öküzüm.

işte bu beni mahvetti.

bir gece ansızın etüt salonu pek sıcak gelmedi bana.

okuyucusuz bloguma geldim. maksat mola. ne molasıysa.. dakkada bir veriyorum zaten. birşey ekleyemedim abd tarihime. etüt salonunda tek başıma oturuyorum. çok sıkıcı bencede. lanet olayım ben başıma iş çıkarıyorum. virjinya, masaşuset, pensivanya vese vese..
işler mi? fena sayılmaz.
küt.
başım düşer.
ezgi gider.
arkamdan bakan?

sar oğlum ordan bir adana.

şimdi, şu an her şeyi filmlere sarın, kopyalayın. elime verin. tek tek kesicem onları. parçalara ayırıcam. hepsini yeniden yapıştırıcam. ama önce tek tek izlemeliyim. montaj hataları var. seyircilerden tepki alıyoruz. dikkatli olun diyorlar. korkuyorum artık fırlatılan domateslerden. çok kırmızı oluyor suratım. evet bekliyorum hadi! biraz hızlı olunuz ama. burası ciddi bir müessese. toparlanmalıyız. sabah masamda olmalı kadrajlar. haydi takım arkadaşlarım, yapabiliriz! (şak şak şak) şimdi herkes susacak ve ben gideceğim..

o doğruydu.

niye yeniden hayatıma girdin ki?
girmemeliydin.
o kokuyu duymamalıydım.

direksiyon

beklemek dünyanın en kötü şeyi bence.ve ne zaman biteceğini bilmeden beklemek..
şimdi şurada bekliyorum.
ama ne zaman gelecek bilmiyorum.
ya da gelecek mi?

boş umutlar

berber amcam panosuna,camına,duvarına her yerine brad pitt gibi yakışıklı abilerimizin fotoğraflarını asmış.niye astın amcam onu?ben mi yaptım diyosun,sen yaptıysan görürdük biz bradi.gelse vallaha görürdük.adamın saça bak mı diyosun?ne diyosun?

elde var 0

anladım bu film kahramanı gibi olamama meselemi.insanlar yapamadıklarını yazmışlar filmlere.bırakıp gidemediği için bıraktırmış kahramanına hayatını.ama ayıp bu.şimdi nolacak?benim dünyamı yıktınız lan.defolun.